به پسرم لوتی
تقریر
لوتی ِ من که میخندی
به جهانی که اشکباران است
آزاد شدن از کجاوک؟
معضلی نیست
منوط است به راه افتادن
اما در گذرگاههای فردا
به آزادیهای گمشدهای نیاز است
رفع ِ ممنوعیت ِ رفتن
دیدن
گفتن
و آدمیان خاک را به برگزین ِ دل
به برکشیدن.
پدر هر روز به شرم نان عمر میپژمرد
مادر در تلی از رختهای چرک هدر میرود
خواهی دید
خواهی دید
آزادی صلهای نیست که به این گونه ایثار به کف آید.
تا خویش و کودکان را آزاد سازند
آنان
باید که متحد شوند.
۱۹۸۸- ایتالیا
+ نوشته شده در 2006/6/20ساعت توسط سیروس شاملو
