البته روزنامه اشپیگل کوشش کرده است آب پاکی روی پاهای روبرتو چولی ِ حلال زاده بریزد و او را کارگردانی انقلابی در کشوری مستعمره نشان دهد. حرف اشپیگل درست است که اسب انقلاب را جلوی فاحشه خانه بسته اند در غیر این صورت روبرتوی ما این شیاد بیرق دار حریت نسوان در خاور نزدیک به مدد تبعید و ریشه کن کردن روشنفکران ایرانی در مستعمرات نقش آدمهای انقلابی را ایفا نمی کرد. این پرسوناژ مرا به یاد (ویرجینیو خوشگله) آن ملیجک دربار پهلوی می اندازد که جهت انبساط خاطر ترشیده های دربار در ایران می پلکید. این کارگردان کم ذوق هم بلبشو و بخور بخور نفتی مملکت استعماری را که دید ده انگشت پایش را عقیق زد و حتا در عرق خوری هم لباس سینه زنی را از تنش در نیاورد! خب هر حکومتی ملیجک خودش را دارد . اگر اسب انقلاب را جلوی فاحشه خانه نبسته بودند لزومی هم نداشت دربان های این خانه در نقش آزادی دهنده گان ظاهر شوند.
صاحب در حال نمایش دموقراسی در بلاد العربی!
