سیروس شاملو

Public Opinion

صباحی پیش کابوی ِ رهایی خلق­ها  بخاطر کشته شدن شخصی بوسیله ی بطری دستور داد حمل بطری را در قاره ممنوع کنند! و هنوز معلوم نیست چرا خر از قبرس می­آورند. حال از احساسات جمعی و اشک تمساح  ِ عقیده­ی جمعی یعنی چیزی که ((Public Opinion خوانده می­شود فاکتور بگیریم.

از این هزاران دانشجوی ِ تیرنخورده که شمع به دست با گردن کج به سبک مادر- مرده­گانی، مرگ همپالکی­ها را به سوکواری نشسته­اند نپرسید کدامشان به لکنت ِ زبان دانشجوی خجالتی پیش از این که به قاتل تبدیل شود نخندیده­اند و کدام یک از دختران کالج مایل بوده با جوانی که هنگام صحبت با زنان سرخ و سیاه می­شده  و به زمین چشم می­دوخته است هم­صحبتی کند؟

شما می­توانید نه در آمریکا بلکه در سنگلج حمل تفنگ را ممنوع کنید اما تا سنگ­دلی و بی­رحمی درونی را در رابطه با پس­رفته­گان و آدمهای کناره­گیر و خجالتی اجتماع  اصلاح نکنید باور بفرمایید بطری که هیچ، دمپایی و پاشنه کش را هم باید در آمریکا و اقیانوسیه و ایران ممنوع کنید تا از فاجعه موقتا جلوگیری کنید.

فاجعه قتل­ها روزی باید شما را اصلاح کند اما کماکان در اصلاح آدم کشانی که شما پرورانده­اید آینه گرفته است.

از دموکراسی بیش از دیکتاتوری در شگفت­ام !  دیکتاتورها دیکتاتورند بدون این که مدعی آزادی باشند اما دموکرات­ها دیکتاتورهای ِ مدعی آزادی­اند و این وقاحت و حقارت جهان ِ باسمه­ای را صد چندان کرده است.

اگر دموکراسی ها حتا 10%  از ادعاهای پوشالی در باره­ی رهایی انسان و احترام بشری را رعایت می کردند  هیچ شهروندی نظام دیکتاتوری را تحمل نمی­کرد و برای زیستن در آزادی کوله بار می­بست. این حشرات  ِ مدعی ، مدیدی­ست در بوق و کرنا دمیده­اند  و طشت بر بام زده­اند که همزیستی مسالمت­آمیز میان ملل امکان­پذیر است!

طبیعتا دلبران ِ تن ناز ِ من  به یاد نمی آورند که همزیستی ملل به معنای همزیستی مسالمت­آمیز  یک کرون سـوئد در مسالمت­آمیزترین حالت ِ  140 تومان است!

نقاره­ی  دوم دموکراسی­ها بعد از چشم بستن بر اقتصاد پول­خون  ِ بین المللی همانا  پرچم­داری از آزادی زنان است و این یکی دیگر از ادعاهای پوچ نظام­هایی­ست که زنان را به ابزارهای  مصرفی تبدیل می­کند و در این روند تجارت از فروش تصاویر لخت کودکان نیز بیزنس می تراشد. از اسلحه و تولیدات بنجلی که در مستعمرات می ریزند بگذریم.

امروزه دولت سوئد که در ایجاد توهم آزادی در آنسوی آبها  دست هر جانگولربازی را در بسته است پیش­پرده­های تازه­ی توهمی بر صحنه­ی اقوام ِ باباقوری به نمایش گذاشته است و آن  کاندید کردن یک بازیگر زن ایرانی برای ریاست فرهنگ کشور است!!!

تا همین یک قرن پیش جاسوسی برای بیگانه­گان  عملی نکوهیده بود اما در حال حاضر چوب خط زدن به لیست هنرمندان خودی و غیرخودی برای آقای وزیر، و احتمالا یک ضربدر زدن کنار اسامی هنرمندان بومی جویای کار به نام دموکراتیک ِ (مشاورت  ِ فرهنگی!)  نه تنها نکوهیده نیست بلکه اسباب سربلندی و افتخار ملت ِ کیگایی هم هست!