سرقت صدای احمد شاملو توسط باندهای صدا و سیمای جمهوری
یا
دزدی با چراغ
واقعیت اش اینکه چندان هم تعجبی نداشت دار و دسته ای که زمانی طولانی سایه صدا و سیمای احمد شاملو را با قمه می زدند اکنون که این آثار را بی سرپرست و خود را سرپرست ابدی اندیشه و فرهنگ ملی جا زده اند از تولیداتی که کافرانه و شایسته ی آتش می خواندند بهره بگیرند و حالا که قاشق استعداد ابره ای به ته دیگ خورده به بی صدایی و بی سیمایی خویش رونقی موقت بخشند. وقتی مدعیان جاهل سرپرستی آثار شاملو بار ها ادعا کنند این تولیدات فرهنگی متعلق به مردم است خب صدا و سیمای جمهوری هم بخاطر این که خودش را قیم ملت می داند به خودش اجازه می دهد گردن را از آغل خارج کند و در بی اعتبار کردن شاعر با تلویزیون های احمقانه ی خارج از کشور مسابقه بدهد. شخصیت مشکوکی به نام بی کمال تبریزی که حرفه اش ارتکاب به هنر هفتم است گویا در این سرقت در روز روشن دست داشته است و بخش هایی از صدای احمد شاملو را در کوچه تنگ یافته و در فیلم گشادش قرار داده است!
پخش صدای احمد شاملو از صدا و سیمای جمهوری اسلامی و هر رسانه دیگر حتا از نوع آمریکایی لمپنی آن نوع وقیحانه ای از دزدی با چراغ است و این رسانه های باسمه ای که هنرشان رو به قبله کردن فرهنگ و هنر و ریشه کن کردن نهال خرد در جامعه است باید در این مورد از سوی هواداران واقعی حقوق هنرمندان مورد اعتراض قرار گیرند. شاملو خوشبختانه هنوز مولانا نشده است!
