رودخانه ی ِ درود و رودهای بدرود
همانطور که در این سالها همیشه کورکورانه و استرانه و یلخی سرمان را پائین انداخته ایم و دنبال دُم خارجی ها از هر حرکت آگاهانه ی ِ بُز گله کپی برداری کردیم ، تو منطقه ی ِ لرستان هم یک کارخانه ی تولیدی خمیر ِ نان در کپی برداری از هلند به تولید سموم خوراکی جهت تولید سرطان معده در اسرع وقت ِ توابع ِ ایرانی ِ "نان به نرخ نجومی خور" آستین بالا زده و در یک اشتباه لپی مازاد خمیرترش شیمیائی را برای بار چندم به رودخانه ی دورود لرستان سرازیر کرده و با کمال تعجب جنازه ی پنجاه هزار ماهی رودخانه آمده است روی آب و اگر زیر آب می ماند هیچکس نمی فهمید چه چیزی سر سفره ی خالی گاز می زند! قاضی حفاظت از محیط زیست را بگو که احتمالا بخاطر نفرتش به قلیاماهی حکم عدم پی گیری صادر فرموده و اصلا به این موضوع فکر نکرده که روش هلند در باد کردن نان به باد کردن لوزالمعده ی مشتری می انجامد.
هر چه باشد آنها از نظر بچه روستایی های ما خارجی هستند و نمی توانند در تئاتر و نان بربری از شاطرهای خانه نشسته ی ِ ما عقب مانده تر باشند!
