همین روزها

همین روزها ست

زیر ِ همین آفتاب ِ شرمگین

بر همین خاک است  

سوزان  ِ دوزخی

که در آسمان ِ  بلند ِ  وهم­ ات  می­پنداشتی هست

تو و تاریخ  ِ بی­ چشم  و گوش و خفاشان  ِ سفره­ ی خون­ ات

ای تو اهریمن ِ عِطر ِ قمصری  

ای تقدس ِ وا­مانده در ­واژگان  ِ  خطابی  ِ خنجر و خشاب

بَر همین سنگی که ندای ناکامم  خُفت بَر حجاب ِ لخته­ ی سرخ

سوزان ِ دوزخ­ ات  لهیب ِ می­ کشد

تا برای همیشه  قصاص زمین را باور کنی

ای پشیز ِ نیستی خواه ِ تحکم

با توام!

سیروس شاملو